Przedszkole Miejskie nr 24
Strona głowna  /  Kącik logopedyczny
Kącik logopedyczny

 „ Bal karnawałowy”

Pan Języczek wybiera się na bal karnawałowy. Chce wyglądać pięknie, postanawia więc uszyć sobie strój balowy. Składa wizytę krawcowej. Krawcowa bierze miarę (kilkukrotnie dotykamy językiem prawego kącika ust, potem lewego kącika, potem górnej wargi, dolnej wargi), robi wykrój (językiem wysuniętym z buzi rysujemy w powietrzu koła), tnie materiał („nasze wargi są nożyczkami”- na przemian rozciągam wargi w uśmiechu i układam je w „ dzióbek”). Wreszcie zasiada do maszyny do szycia . Maszyna turkoce (wypowiadamy „tur, tur, tur”), strój Języczka jest gotowy. Teraz już może iść na bal. Sala balowa wygląda pięknie, przystrojona kolorowymi balonami (robimy z buzi „balonik”- wdychamy powietrze nosem i zatrzymujemy je przez chwilę w buzi, nadymając policzki, następnie wypuszczamy powietrze ustami) i serpentynami (robimy z języka „serpentynę”- wolno wysuwamy język z buzi ruchem wahadłowym- od prawej do lewej strony, następnie chowamy język tym samym ruchem). Orkiestra gra skoczne melodie (śpiewamy w różnym tempie: la, la, la). Rozbawieni goście tańczą. Pan Języczek również tańczy (otwierając buzię szeroko poruszamy językiem w różne strony). Na balu można skosztować coś pysznego (oblizujemy wargi ruchem okrężnym). Wszyscy bawią się wyśmienicie (śmiejemy się „ha, ha; ho, ho; hi, hi; he, he ).

Na podstawie: „Języczkowe przygody i inne bajeczki” Anna Tońska-Mrowiec.

 

http://www.uczymyibawimy.pl/2017/01/cwiczenia-logopedyczne-zabawa-oddechowa.html

https://www.youtube.com/watch?v=pP1xod82lJc

https://www.youtube.com/watch?v=7N61I91O-nI

 

 

Drogi Rodzicu!

Pamiętaj, że rozwój mowy nie przebiega u wszystkich dzieci jednakowo: u jednych szybciej innych wolniej lub nieharmonijnie. Dzieci uczęszczające do przedszkola nie stanowią grupy jednolitej pod względem rozowju mowy.

Wśród nich są takie, które:

zaczęły mówić wcześniej i wymoa ich od samego początku była prawidłowa

zaczęły mówić pózniej (pierwsze wyrazy w wieku 2- 2,6 lat) ale wymawiają poprawnie poszczególne głoski

zaczęły mówić wcześnie, ale ich wymowa przez cały czas była zamazana, niewyrazna, z licznymi zniekształceniami głosek

zaczęły mówić pózno, a jednocześnie wymawiają wadliwe części lub nawet wszytskie głoski

Kiedy korzystać z pomocy logopedy?

Często nie uświadamiamy sobie tego, że nasze dziecko ma wadę wymowy; jesteśmy tak osłuchani z wymową dziecka, że nawet jeśli mowę ono zniekształca, to uważamy ją za normalną.

Niezwłocznie należy udać się do logopedy gdy:

dziecko podczas artykulacji wysuwa język między zęby lub ociera nim o wargę (na każdym etapie rozwoju jest to wada, która nie wycofa się samoistnie)

zmiany anatomiczne w budowie narządów mowy (nieprawidłowy zgryz, zbyt krótkie wędzidełko podjęzykowe, rozszczep wargi lub podniebienia)

istnieją wątpliwości, że dziecko zle słyszy

dziecko pod koniec 3 roku życia nie wymawia którejkolwiek samogłoski: a, o, u, e, i, y

dziecko w wieku 3 lat mówi bardzo mało lub wcale (opózniony rozwój mowy)

 

Oto kilka wskazówek, które podpowiedzą, co zrobić, by mowa dziecka rozwijała się poprawnie i we właściwym tempie:

JAK NAJWIĘCEJ – mów do dziecka, podczas zabiegów pielęgnacyjnych, zabaw, codziennych czynności i spacerów. Każda sytuacja jest dobra, aby rozwijać jego sprawność językową. Ciepły i łagodny głos opiekuna działa na dziecko wyciszająco i uspokajająco. Pamiętaj też o tym, że do dziecka należy mówić powoli i wyraźnie, a zdania nie powinny być zbyt długie.

PAMIĘTAJ O TYM – że dziecku należy dostarczać prawidłowych wzorców wypowiedzi. Mów poprawnie, nie powtarzaj wytworów językowych dziecka.

PODCHWYTUJ KAŻDĄ – próbę kontaktu słownego ze strony dziecka. Nie gaś naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagą, lecz słuchaj uważnie wypowiedzi, zadawaj dodatkowe pytania.

NIE ZMUSZAJ – dziecka leworęcznego do pisania i rysowania prawą ręką, zaburza to funkcjonowanie mechanizmu mowy, co w konsekwencji może prowadzić nawet do jąkania.

NIE ZAPOMINAJ – o częstym okazywaniu swemu dziecku akceptacji i zadowolenia.

RAZEM Z DZIECKIEM – czytaj książeczki, opowiadaj historyjki, rysuj, śpiewaj, baw się. To świetna okazja do rozwijania języka, a także do pogłębienia więzi.

NIGDY – nie ośmieszaj dziecka, nie zawstydzaj, nie karz go w związku z niepoprawną wymową.

PAMIETAJ, ŻE – większość zaburzeń mowy da się wyeliminować, jeśli terapia zacznie się w wieku przedszkolnym. Terapia logopedyczna nie może się opierać jedynie na spotkaniach z logopedą, ale musi być kontynuowana systematycznie w domu, w formie zabawy.

MIEJ NA UWADZE – to, że łatwiej jest zapobiegać niż leczyć. Uczyń wszystko, aby mowa dziecka była prawidłowa od najmłodszych lat.

Jeśli proces rozwoju mowy przebiega prawidłowo, to dziecko prawidłowo formułuje swoje myśli, jego wymowa jest zrozumiała nie tylko dla najbliższych, ale i dla obcych osób, sukcesywnie rozwija słownictwo i rozumienie pojęć abstrakcyjnych, prawidłowo stosuje formy gramatyczne.

Mowa jest głównym środkiem porozumiewania się między ludźmi, a prawidłowy jej rozwój stanowi podstawę kształtowania się osobowości dziecka.

 

 

 
 Co z tym kciukiem ?
Dlaczego nawykowe ssanie kciuka jest problemem?
Specjaliści – stomatolodzy, ortodonci, logopedzi - na temat szkodliwości ssania kciuka mają różne zdania.
Silniejsza jednak wydaje się grupa stojąca na stanowisku, że ssanie kciuka to pewna przyczyna problemów z rozwojem jamy ustnej i szczęk, wad zgryzu i problemów z uzębieniem, skutkiem czego może być: wykrzywienie przednich zębów na zewnątrz i zgryz otwarty, co z kolei prowadzi do problemów w życiu dorosłym: przedwczesnego zużycia zębów, zwiększonego rozwoju próchnicy czy dyskomfortu podczas gryzienia. Zgodni jedynie są logopedzi, którzy w dziecięcej przyjaźni z kciukiem upatrują powstawania wady wymowy.
Zdjęcie użytkownika Polski Związek Logopedów.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                                                               Jak rozwija się mowa? 
Począwszy od życia płodowego dziecko rejestruje dźwięki z otoczenia, najlepiej zaś rozpoznaje głos matki. Już w pierwszym miesiącu życia noworodek krzykiem, płaczem sygnalizuje swoje potrzeby. Drugi i trzeci miesiąc życia to okres głużenia. Szósty miesiąc życia to okres gaworzenia, czyli powtarzania ciągów sylabowych typu: ba-ba, ma-ma, ta-ta. Pod koniec pierwszego roku życia wymawia kilka prostych słów, wykonuje polecenia związane z konkretną sytuacją, Drugi rok życia to okres burzliwego rozwoju mowy. Charakterystyczna jest lawina nowych słów, a pod koniec tego okresu dziecko buduje krótkie, proste zdania. W okresie przedszkolnym maluch rozwija możliwości językowe poprzez: wzbogacenie zasobu słów, poznanie i stosowanie form gramatycznych, prowadzenie dialogów.
Dziecko:
-trzyletnie wykorzystuje w swojej mowie głoski: p,b,m,w,f,d,ch,ń,k,g,l,ś,ź,ć,dź
-czteroletnie prócz wyżej wymienionych :s,z,c,dz
-pięcioletnie dodatkowo jeszcze głoski: sz,ż,cz,dż oraz głoskę r
-sześcioletnie buduje swobadnie wypowiedzi, prawidłowe pod względem gramatycznym używając właściwie wymienianych głosek. 
RODZICE! PAMIĘTAJCIE, JEŻELI MACIE WĄTPLIWOŚCI, TO NALEŻY UDAĆ SIĘ DO SPECJALISTY!
 
Ćwiczenia słuchowe – stanowią one bardzo ważną grupę ćwiczeń logopedycznych, ponieważ często opóźnienia czy zaburzenia rozwoju mowy pojawiają się na skutek opóźnień rozwoju słuchu fonematycznego. Stymulując funkcje słuchowe przyczyniamy się do rozwoju mowy dziecka.
Przykłady dla dzieci młodszych:
    „ Co słyszę?” – dzieci siedzą z zamkniętymi oczami i nasłuchują, rozpoznają odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy.
    „ Zgadnij, co wydało dźwięk?” – uderzanie pałeczką w szkło, fajans, metal, kamień, drewno itp. Toczenie różnych przedmiotów po podłodze / np. piłki, kasztana, kamienia/, rozpoznawanie odgłosu przez dzieci.
    Rozpoznawanie różnych przedmiotów w zamkniętym pudełku po wydawanym odgłosie – groch, kamyki, gwoździe, cukier, kasza itp.
   Uderzanie o siebie klockami, łyżeczkami, garnuszkami; uderzanie łyżeczką o pustą szklankę, o szklankę z wodą, klaskanie, darcie papieru, gniecenie papieru, przelewanie wody( z wysokości, z niska), drapanie po szkle, papierze, stole.
.    Rozpoznawanie głosu, szmeru, źródła dźwięku – miejsca, kierunku, odległości, ilości dźwięków (dużo- mało), głośności ( cicho – głośno).
    Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoniącego budzika.
   Rozróżnianie i naśladowanie głosów zwierząt: kota, psa, krowy, kury, koguta, kaczki, gęsi itp.
    Rozróżnianie odgłosów pojazdów: samochodu, pociągu, motoru, traktora itp.
   Rozpoznawanie po dźwięku różnych urządzeń domowych, np. odkurzacz, mikser, suszarka, pralka itp.
 Przykłady dla dzieci starszych:
    Wyróżnianie wyrazów w zdaniu. ( stawiamy tyle klocków, rysujemy tyle kółeczek, klaszczemy tyle razy ile słów słyszy dziecko w wypowiadanym zdaniu).
    Wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie sylab, wyklaskiwanie, badanie ile razy opadnie żuchwa / na ręce/ przy wybrzmiewanie sylab.
    Nazywanie obrazków – dziecko kończy wyraz po pierwszej sylabie wypowiedzianej przez logopedę, nauczyciela, rodzica, a potem odwrotnie – dziecko zaczyna.
    Dzielenie na sylaby imion dzieci / na początku łatwych/.
    Wyszukiwanie imion dwu- i trzysylabowych.
    Wyszukiwanie słów z podaną przez n-la sylabą.
    Rozpoznawanie określonej sylaby w rozsypance sylabowej, np. ba, pa, ta, da, la, ra.
   Wyszukiwanie imion rozpoczynających się od samogłoski, następnie od podanej spółgłoski.
   Wydzielanie spółgłosek nagłosowych przez przedłużanie nagłosu, np. ssssamolot, szszszafa. Przy pomocy ilustracji – wyszukiwanie przedmiotów, których nazwy rozpoczynają sią na daną głoskę.
 
 
 
 Codzienne ćwiczenia logopedyczne naszych dzieci.

Kształtowanie prawidłowego oddychania możemy realizować w trakcie zabaw ruchowych, zwiększamy pojemność płuc i utrwalamy nawyk nabierania powietrza nosem i wydychania ustami. Przykładem takiej zabawy jest wożenie windą ulubionego misia lub lalki: dziecko unosi zabawkę, robiąc głęboki wdech, a następnie opuszcza ją w dół wykonując skłon do przodu z jednoczesnym wydechem. Zamieszczamy również inne ćwiczenia oddechowe.
 
 
www.facebook.com/PrzedszkoleMiejskie24Olsztyn/posts/906566416031852
 
 
Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego
 
Sprawność aparatu artykulacyjnego jest bardzo ważna dla wyrazistości naszych wypowiedzi. Wymawianiu poszczególnych dźwięków mowy towarzyszy poruszanie się warg, języka, podniebienia miękkiego i żuchwy. Ruchy te muszą być bardzo dokładne, tzn. powinny być wykonane w ściśle określony sposób, a także w danym miejscu jamy ustnej. Na przykład przy realizacji głoski s niezbędne jest zbliżenie siekaczy do siebie, co możliwe jest tylko przy prawidłowym zgryzie. Tak więc dla poprawnego artykułowania dźwięków mowy konieczna jest zarówno sprawność, jak i prawidłowa budowa aparatu artykulacyjnego.
 
Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego mają na celu:
 
- usprawnianie języka, warg, podniebienia miękkiego i żuchwy (dolnej ruchomej szczęki),
- opanowanie umiejętności świadomego kierowania ruchami narządów artykulacyjnych,
- wyrobienie wrażliwości miejsc i ruchów w jamie ustnej, istotnych dla prawidłowego wymawiania dźwięków,
- usprawnienie koordynacji ruchowej w zakresie aparatu artykulacyjnego,
- wyuczenie prawidłowego połykania.
 
Przykładowe ćwiczenia artykulacyjne do zabawy z dzieckiem w domu
 
 
 
PAMIĘTAJMY!
Efektywność ćwiczeń możliwa jest tylko poprzez wielokrotne powtarzanie.
 
 
www.facebook.com/media/set/
 
 
 
 
 
 
 
ćwiczenia dźwiękonaśladowcze 
 
 
 
 
 
 
 
Ćwiczenia słuchowe –
stanowią  bardzo ważną grupę ćwiczeń logopedycznych, ponieważ często opóźnienia czy zaburzenia rozwoju mowy pojawiają się na skutek opóźnień rozwoju słuchu fonematycznego (tzw. słuchu mownego). Stymulując funkcje słuchowe przyczyniamy się do rozwoju mowy dziecka.
 
Przykłady dla dzieci młodszych:
 
1. „ Co słyszę?” – dzieci siedzą z zamkniętymi oczami i nasłuchują, rozpoznają odgłosy dochodzące z sąsiedztwa, ulicy.
2. „ Zgadnij, co wydało dźwięk?” – uderzanie pałeczką w szkło, fajans, metal, kamień, drewno itp. Toczenie różnych przedmiotów po podłodze (np. piłki, kasztana, kamienia), rozpoznawanie odgłosu przez dzieci.
3. Rozpoznawanie różnych przedmiotów w zamkniętym pudełku po wydawanym odgłosie – groch, kamyki, gwoździe, cukier, kasza itp.
4. Uderzanie o siebie klockami, łyżeczkami, garnuszkami; uderzanie łyżeczką o pustą szklankę, o szklankę z wodą, klaskanie, darcie papieru, gniecenie papieru, przelewanie wody (z wysokości, z niska), drapanie po szkle, papierze, stole.
5. Rozpoznawanie głosu, szmeru, źródła dźwięku – miejsca, kierunku, odległości, ilości dźwięków (dużo- mało), głośności (cicho – głośno).
6. Szukanie ukrytego zegarka, radia, dzwoniącego budzika.
7. Rozróżnianie i naśladowanie głosów zwierząt: kota, psa, krowy, kury, koguta, kaczki, gęsi itp.
8. Rozróżnianie odgłosów pojazdów: samochodu, pociągu, motoru, traktora itp.
9. Rozpoznawanie po dźwięku różnych urządzeń domowych, np. odkurzacz, mikser, suszarka, pralka itp.
 
Przykłady dla dzieci starszych:
 
1. Wyróżnianie wyrazów w zdaniu. (stawiamy tyle klocków, rysujemy tyle kółeczek, klaszczemy tyle razy ile słów słyszy dziecko w wypowiadanym zdaniu).
2. Wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie sylab, wyklaskiwanie, badanie ile razy opadnie żuchwa (na ręce) przy wybrzmiewanie sylab.
3. Nazywanie obrazków – dziecko kończy wyraz po pierwszej sylabie wypowiedzianej przez logopedę, nauczyciela, rodzica, a potem odwrotnie – dziecko zaczyna.
4. Dzielenie na sylaby imion dzieci (na początku łatwych).
5. Wyszukiwanie imion dwu- i trzysylabowych.
6. Wyszukiwanie słów z podaną przez n-la sylabą.
7. Rozpoznawanie określonej sylaby w rozsypance sylabowej, np. ba, pa, ta, da, la, ra.
8. Wyszukiwanie imion rozpoczynających się od samogłoski, następnie od podanej spółgłoski.
9. Wydzielanie spółgłosek nagłosowych przez przedłużanie nagłosu, np. ssssamolot, szszszafa. Przy pomocy ilustracji – wyszukiwanie przedmiotów, których nazwy rozpoczynają sią na daną głoskę.
10. Wydzielanie spółgłoski wygłosowej.
11. Dzielenie na głoski łatwych a następnie coraz trudniejszych słów.
12. Ćwiczenia z paronimami: bułka – półka, domek –Tomek, koza – kosa itp.
13. Rozróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej
 
 
 

Ostatnia aktualizacja: 2017-02-12